Przełożony Generalny i Jego Rada
Stowarzyszenie Pomocników Mariańskich
Polski
English
Italiano
Español
Przełożeni Generalni Zgromadzenia Księży Marianów
 |
1. STANISŁAW OD JEZUSA I MARYI PAPCZYŃSKI
|
|||
 |
2. Joachim od św. Anny Kozłowski
Urodzony w 1658 r., do Zakonu wstąpił jako jeden z pierwszych, już bowiem w 1690 r. jest wymieniony jako subdiakon. Był trzykrotnie w Rzymie: w 1690 roku z Założycielem, potem w 1698-1701 oraz w 1723. Podczas drugiego pobuty uzyskał zatwierdzenie Zakonu na Regułę Dziecięciu Cnót, podczas trzeciego uzyskał ponowne zatwierdzenie Zakonu i Statutów po rozproszeniu. |
|||
 |
3. Cyprian od św. Stanisława8 lutego 1706 — 10 marca 1706† Jeden z pierwszych synów duchowych Założyciela, który przyjął go do Zakonu i udzielił formacji duchowej. |
|||
 |
4. Konstanty od św. Kazimierza18 lutego 1710 — 13 października 1710† |
|||
 |
5. Mateusz od św. Kazimierza Krajewskiprzełożony generalny w okresie tzw. „rozproszenia rostkowskiego” 23 października 1715 — 31 sierpnia 1722 W czasie jego przełożeństwa powstało wielkie prześladowanie naszego Zakonu, przeciwko któremu sprzysięgło się wielu książąt, biskupów i senatorów, jak i innych dostojników, zarówno kościelnych, jak i świeckich, a nawet niektórzy z naszych braci. Bóg jednak zarządził inaczej. W 1722 r. obrano innego generała, zaś rozproszeni bracia zostali na nowo zgromadzeni, postarano się o ponowne zatwierdzenie Zakonu przez Stolicę Apostolską […] W kilka lat po ponownym zebraniu się Zakonu, ojciec Mateusz zapadł na jakąś dziwną chorobę, zupełnie nieznaną. Przez osiemnaście lat swej niemocy nie mógł się dostatecznie ogrzać. Jeżeli tylko oddalił się od rozgrzanego pieca, nawet w lecie, w najbardziej upalne dni, ustawało w nim życie, zdawał się umierać. Utrapienie to znosił z największą cierpliwością, a przez ostatnie sześć czy siedem lat niemal codziennie przygotowywał się na śmierć, oczyszczając swa duszę przez sakrament pokuty i umacniając się Najświętszą Eucharystią. […] O tej chorobie była opinia wielu, że dotknął go nią Bóg za to, że prześladował Zakon, a nawet spowodował zniesienie go, przez uknucie w tym celu, z pewnym nowicjuszem, spisku przeciwko Zgromadzeniu. […] Obaj z generałem, ojcem Mateuszem, chodzili do nuncjatury i do biskupa poznańskiego, oskarżając o wiele rzeczy Zgromadzenie. […] Ten ojciec, jak Dawid zgrzeszył, ale też i prawdziwie pokutował i nie wątpimy, że ujrzymy go królującego w niebie. (Napisane przez sługę Bożego, o. Kazimierza od św. Józefa Wyszyńskiego). |
|||
 |
6. Andrzej od św. Mateusza Deszpot
Ojciec Zakonu, przyjęty przez Założyciela. Po rozproszeniu rostkowskim, na kapitule zwołanej przez biskupa Tarło w 1722 r. został wybrany generałem. Uzyskał ponowne papieskie zatwierdzenie Zakonu i zmienionych konstytucji. Na pieczęci umieścił postać Niepokalanej zamiast dotychczasowej gołąbki z gałązką oliwną, co było symbolicznym nawiązaniem do korabia Noego, w związku z pierwszym klasztorem w Korabiewie. Teraz Zakon miał już kilka placówek i jedynie potrzebował sił, by się na nowo zorganizować. Kierował też Zgromadzeniem jako wikariusz w latach 1743-1744. |
|||
 |
7. Józef od Jezusa i Maryi Królikowski17 czerwca 1728 — 14 czerwca 1731 |
|||
 |
8. Bernard od św. Mikołaja Ostrowski
Wielką troską otaczał studium filozofii i teologii. Wybudował dwa klasztory, a wiele innych powiększył. |
|||
 |
9. Czcigodny Sługa Boży
|
|||
 |
10. Kajetan Wetycki
Ojciec Zakonu. Pełnił obowiązki lektora filozofii i teologii, prezydenta, mistrza nowicjuszy oraz przełożonego generalnego. |
|||
 |
11. Cyprian Fiałkowski11 listopada 1757 — 4 sierpnia 1760 Pełnił obowiązki kaznodziei i mistrza nowicjuszy. Piastował urząd przełożonego generalnego. |
|||
 |
12. Władysław Kanobrocki4 sierpnia 1760 — 11 września 1763 |
|||
 |
13. Jacek Wasilewski
Pełnił obowiązki prezydenta w Mariampolu, asystenta generalnego oraz przełożonego generalnego. Kapituła przyznała mu tytuł ojca Zakonu. |
|||
 |
14. Adrian Ignatowski
Ojciec Zakonu. Pełnił obowiązki przełożonego i wykładowcy w studium kleryckim w Mariampolu i Skórcu. Był przełożonym generalnym Zakonu. Wiele wycierpiał w czasie najazdu rosyjskiego na Królestwo. Był wikariuszem w Pruszynie. |
|||
 |
15. Rajmund Nowicki
|
|||
 |
16. Stanisław Mogień14 września 1788 — 12 marca 1789† Spełniał obowiązki lektora filozofii i teologii przez trzy lata, przełożonego w Raśnie przez 12 lat. Wybrany generałem, zmarł po roku, okrywając głęboką żałobą i wielkim smutkiem cały Zakon. |
|||
 |
17. Józef Mraas
W życiu zakonnym pełnił obowiązki lektora teologii, prezydenta, asystenta. Na kapitule w 1788 r. zaliczony do grona ojców Zakonu i wybrany wizytatorem i wikariuszem generalnym. W pół roku później objął urząd generała po zgonie poprzednika. Zabiegał o zatwierdzenie klasztorów przez sejm. Ulegając prośbom, dla ratowania zdrowia, udał się na dwór ziemosławski Zofii z Butlerów Szczytowej, starościny witagorskiej, gdzie zakończył życie. |
|||
 |
18. Tadeusz Białowieski
Zakończył życie w opinii świętości. Pełnił m.in. obowiązki prokuratora generalnego w Rzymie oraz przez długi czas przełożonego generalnego. Był wierny w zachowaniu karności zakonnej, która w tych trudnych czasach rozbiorów i wojen napoleońskich bardzo w klasztorach podupadła. Skarżył się w liście do papieża na brak dyscypliny w klasztorach. Pochowany w Wieczerniku w pobliżu grobu Ojca Papczyńskiego, z drugiej strony ołtarza. |
|||
 |
19. Wiktor Wołągiewicz10 czerwca 1815 — 29 września 1817 s.s. Przez 38 lat pełnił urząd przełożonego klasztoru mariampolskiego, który postawił murowany oraz zgromadził materiały i rozpoczął budowę murowanego kościoła. Przez ostanie 11 lat pełnił urząd sędziego pokoju i radcy, na życzenie władz świeckich. Zmarł na stanowisku wikariusza generalnego. |
|||
 |
20. Placyd Czubernatowicz30 września 1829 — 24 lutego 1835 † |
|||
 |
21. Stanisław Pórzycki
Ojciec Zakonu. Wiele mu zawdzięcza, zwłaszcza jako prezydentowi, klasztor skórzecki, który uwolnił z licznych długów i znacznie powiększył jego posiadłości. Na jego wniosek władze Królestwa Polskiego w 1822 r. utworzyły w Skórcu gminę i jego mianowały pierwszym wójtem. Pełnił urzędy sekretarza, prokuratora, wikariusza i komisarza generalnego Zakonu. Za zrządzeniem Bożym był zmuszony w 1844 r. przez władze świecki do zrzeczenia się urzędu i przez 11 lat przebywał na wygnaniu, gdzie wiele wycierpiał, znosząc wszystko z poddaniem się woli Bożej. Wreszcie, po powrocie dożył w Skórcu sędziwej starości. |
|||
 |
22. Jerzy Naruszewicz
Spełniał obowiązki prezydenta w wielu klasztorach, sekretarza generalnego, a wreszcie kierował Zgromadzeniem, najpierw jako wikariusz w latach 1844-1847, a następnie jako przełożony generalny. |
|||
 |
23. Antoni Czerniewski21 września 1853 — 9 stycznia 1858† Zanim został przełożonym generalnym, pełnił też obowiązki lektora, przełożonego, sekretarza i wikariusza generalnego. |
|||
 |
24. Aleksander Roman Wilczyński
Do Zakonu wstąpił w 1823 r. W 1864 roku, jako generał został przewieziony wraz z innymi ze Skórca do Mariampola przez władze rosyjskie. Własnymi oczyma patrzył na zniszczenie Zakonu, o którego rozwój bardzo zabiegał, o czym świadczą szczególnie jego listy okólne. Zmuszony do zrzeczenia się swego urzędu generała wobec biskupa sejneńskiego dnia 9 lutego 1865 r., do śmierci przebywał w Mariampolu. |
|||
 |
25. Jerzy Czesnas12 lutego 1865 — 15 listopada 1892 Studiował w Akademii Duchownej w Warszawie. W Mariampolu był lektorem filozofii i teologii oraz uczył religii w szkołach. Przełożonym klasztoru i generałem został wybrany 9 lutego 1865 r., po zrzeczeniu się tego urzędu przez ojca Wilczyńskiego. Był człowiekiem pogodnym i uprzejmym. |
|||
 |
26. Wincenty Sękowski (Senkus)24 listopada 1892 — 10 kwietnia 1911† |
|||
 |
27. JERZY MATULAITIS–MATULEWICZ
|
|||
 |
28. Franciszek – Piotr Bučystytularny biskup Olympus
|
|||
 |
29. Andrzej Cikotoarchimandryta 21 lipca 1933 — 22 lipca 1939 |
|||
 |
30. Władysław Mroczek17 września 1951 — 26 lipca 1957 |
|||
 |
31. Stanisław Škutans26 lipca 1957 — 2 lipca 1963 Wstąpił do Zgromadzenia jako alumn seminarium ryskiego. Po święceniach był sojuszem magistra nowicjuszy i wykładowcą historii w gimnazjum biskupim. W 1944 r. przybył do Rzymu, gdzie uzyskał doktorat. Pełnił też różne funkcje w domu rzymskim, a w latach 1957-63 był przełożonym generalnym. Po zakończeniu swej kadencji przeniósł się do Chicago. Odznaczał się wielką pobożnością maryjną i dokładnością w zachowywaniu karności zakonnej. Pisał i publikował prace z zakresu historii Kościoła i Zgromadzenia na Łotwie. |
|||
 |
32. Czesław Sipovičtytularny biskup Mariammitanus 2 lipca 1963 — 28 lipca 1969 |
|||
 |
33. Józef Sielski
Urodził się w Jersey City, w stanie New Jersey. Do Zgromadzenia wstąpił w 1929 r. Święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 10 czerwca 1941 r. Ze względu na braki personalne, niemalże natychmiast został powołany na ważne urzędy w mariańskiej wspólnocie: został mianowany socjuszem mistrza nowicjatu, a następnie pierwszym przełożonym w Stockbridge. W roku 1948 został wiceprowincjałem nowo powstałej prowincji św. Stanisława Kostki. Doprowadził do umocnienia pozycji mariańskiej wspólnoty w Stanach Zjednoczonych: wybudowano w Waszyngtonie nowy dom studiów, w Stockbridge zapoczątkowano słynny „Mariański Tydzień”, oraz ukończono budowę sanktuarium Bożego Miłosierdzia (obecnie noszącego tytuł Narodowego Sanktuarium Miłosierdzia Bożego). Położono także fundamenty pod mariańskie domy zakonne w Brookeville, w stanie Maryland, i w Portugalii. Również w tym okresie marianie rozpoczęli „podbój” Anglii i Brazylii, a ks. Józef stał się jednym z pierwszych marianów posłanych do pracy w Brazylii. Mianowany wikariuszem generalnym Zgromadzenia przyczynił się do wprowadzenia w życie programu odnowy i dostosowania, które były zlecone wszystkim wspólnotom religijnym przez Sobór Watykański II. Następnie, w roku 1969 został wybrany generałem Zgromadzenia. W latach 1983-84 był dyrektorem Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w USA. Gdy ks. Józef odchodził ze stanowiska przełożonego generalnego, papież Jan Paweł II powiedział, iż drugiego takiego generała już nie będzie. |
|||
 |
34. Fidelis Grabowskimaja 1981 — 19 listopada 1984, abd. Urodził się w Evanston w stanie Illinois 14 kwietnia 1917 r. Mając 18 lat wstąpił do marianów, a pierwsze śluby złożył 15 sierpnia 1936 roku. Na kapłana został wyświęcony 22 maja 1945 roku. Po święceniach został rektorem Niższego Seminarium Duchownego Księży Marianów, a w 1947 – rektorem Domu Studiów w Waszyngtonie. W 1951 roku wybrany na wiceprowincjała, nadal pełnił funkcję rektora Domu Studiów w Waszyngtonie. Dodatkowo został magistrem nowicjatu. Te funkcję sprawował przez 25 lat formując młode pokolenie marianów w prowincji. W 1975 został wybrany przełożonym prowincji św. Stanisława Kostki. Urząd ten pełnił aż do swego wyboru na przełożonego generalnego w 1981 roku. Popierał prawdziwie kolegialnego ducha zarządzania, zgodnego ze wskazaniami Soboru Watykańskiego II. Jako generał dbał, aby marianie w Brazylii skupiali się na formacji, tym samym wspierając rdzenne powołania do Zgromadzenia. Odznaczał się wielką miłością natury i pozostanie w pamięci współbraci także jako amator botanik, geolog i astronom. |
|||
 |
35. Donald Petraitis
|
|||
 |
36. Adam Boniecki24 czerwca 1993 — 2 lipca 1999 |
|||
 |
37. Mark Garrow2 lipca 1999 — 5 marca 2005 Był marianinem przez 31 lat i kapłanem przez 22 lata. Po święceniach posługiwał m.in. jako przełożony i mistrz nowicjatu w Brookeville, w stanie Maryland, a także jako prefekt formacji w amerykańskiej prowincji św. Stanisława Kostki. W latach 1993-1999 był członkiem Rady Generalnej. Pełnił wówczas również funkcję generalnego prefekta formacji, wykorzystując ten czas na wprowadzenie programu formacyjnego dla Zgromadzenia przygotowanego przez kompetentną komisję, którą kierował. W latach 1999-2005 był przełożonym generalnym Zgromadzenia. Podczas posługi na tym urzędzie ks. Mark promował pomysł połączenia dwóch amerykańskich prowincji, przyjęty przez Kapitułę generalną w roku 2005. Przewodniczył komisji zjednoczeniowej dwóch prowincji i w dniu 25 października 2006 r. został wybrany pierwszym prowincjałem nowo powstałej prowincji NMP Matki Miłosierdzia – dokładnie na rok przed dniem swego pogrzebu. |
|||
 |
38. Jan Rokosz5 marca 2005 — |
|||
| ||||
 | ||||
